بررسی تحقیق‌های علمی انجام گرفته در مورد آثار امواج گوشی موبایل

82/1401

خلاصه

با وجود این که دغدغه‌‌های فراوانی که در مورد گوشی‌های موبایل وجود داشته، طول سال‌های اخیر تحقیق‌‌های وسیع در مورد آثار سوء آن انجام گرفته است. در چهار قسمت قبلی از مجموعه مقالات مربوط با امواج الکترومغناطیس و تجهیزات مخابراتی، با ویژگی تابش و امواج الکترومغناطیس و اثرات دقیق و بعضی باورهای نادرست پیرامون امواج ساطع شونده از تلفن‌های همراه و آنتن‌های نصب شده روی دکل‌های مخابراتی آشنا شدیم. حال، به توضیح بعضی تحقیق‌‌های علمی صورت گرفته درباره این تابش‌ها می‌پردازیم.



با وجود این که دغدغه‌‌های فراوانی که در مورد گوشی‌های موبایل وجود داشته، طول سال‌های اخیر تحقیق‌‌های وسیع در مورد آثار سوء آن انجام گرفته است. در چهار قسمت قبلی از مجموعه مقالات مربوط با امواج الکترومغناطیس و تجهیزات مخابراتی، با ویژگی تابش و امواج الکترومغناطیس و اثرات دقیق و بعضی باورهای نادرست پیرامون امواج ساطع شونده از تلفن‌های همراه و آنتن‌های نصب شده روی دکل‌های مخابراتی آشنا شدیم. حال، به توضیح بعضی تحقیق‌‌های علمی صورت گرفته درباره این تابش‌ها می‌پردازیم.





آیا تلفن‌های همراه باعث بروز تومور می‌شوند؟




برپایه یک پژوهش جدید، استفاده از گوشی موبایل سبب افزایش بروز تومور مغزی نمی‌شود. این پژوهش یافته‌های قبلی را تقویت می‌کند که نشان می‌داد گوشی‌ها با سرطان مغز مرتبط نیستند.
Jessica Campbell Jones، استادیار انکولوژی دانشکده پزشکی مک گاورن در هیوستون در مصاحبه‌ای به Digital Trends گفت: «این پژوهش بسیار مهم بود، چون ما شاهد افزایش موارد سرطان از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۲ بودیم.»


Jessica گفت که موارد سرطان مغز از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۸ افزایش یافته است و افزود: چه چیزی می‌تواند سبب چنین افزایشی شود؟ در آن بازه زمانی چند روند وجود داشت، از جمله استفاده از گوشی‌های همراه. این پژوهش بیماران فراوانی را مورد بررسی قرار داد که می‌توانیم اطمینان باشیم که گوشی‌های موبایل سبب سرطان مغز نمی‌شوند.





آیا تلفن‌های همراه باعث بروز تومور می‌شوند؟ | فروشگاه سورن




در پژوهش اخیر، پژوهشگران سلامت بیش از یک میلیون زن را در بریتانیا پیگیری کردند. پژوهشگران بهداشت جمعیت آکسفورد و آژانس بین المللی پژوهش‌ها سرطان از این پژوهش که در مجله موسسه ملی سرطان انتشار شده است، شرح دادند که خطر افزایش تومور‌های مغزی به طور کلی یا بر اساس نوع فرعی تومور مغزی یا محل آن در کاربران گوشی موبایل وجود ندارد (در مقایسه با کسانی که هرگز از آن استفاده نکرده‌اند). کرستین پیری، یکی از نویسندگان این پژوهش، از واحد اپیدمیولوژی سرطان در آکسفورد، گفت: «این نتایج شواهد انباشته‌ای را تأیید می‌کند که استفاده از گوشی همراه در شرایط معمول خطر تومور مغزی را افزایش نمی‌دهد».

با این وجود، پژوهشگرانی که این پژوهش را رهبری کردند، هشدار دادند که یافته‌های آن‌ها محدود است. آن‌ها گفتند که مشخص نیست که آیا خطرات مرتبط با استفاده از گوشی موبایل در افرادی که از گوشی همراه استفاده می‌کنند به طور چشمگیری بیشتر از معمول زنان مورد پژوهش گوناگون است یا خیر. در این پژوهش، تنها ۱۸ درصد از کاربران گوشی موبایل گزارش کردند که هر هفته ۳۰ دقیقه یا بیشتر با گوشی همراه صحبت می‌کنند. نویسندگان این پژوهش خاطرنشان کردند کسانی که برای مدت طولانی از گوشی موبایل استفاده می‌کنند، می‌توانند با استفاده از کیت‌های هندزفری یا بلندگو، قرار گرفتن در دسترس امواج رادیویی را کاهش دهند. شرکت کنندگان در پژوهش حاوی کودکان یا نوجوانان نمی‌شدند، اما سایر پژوهشگران ارتباط بین استفاده از گوشی موبایل و خطر ابتلا به تومور مغزی را در این دسته‌ها بررسی کرده‌اند و هیچ روند دغدغه کننده‌ای پیدا نکرده اند.





محصولات فروشگاه سورن:
تاچ گوشی موبایل

پژوهشگران چگونه ارتباط بین گوشی موبایل و سرطان را بررسی می‌کنند؟




محققان برای مطالعه و تحقیق ارتباط محتملی بین امواج گوشی موبایل و ابتلا به سرطان، از دو نوع وارسی بهره می‌برند.






مطالعه آزمایشگاهی:


در وارسی‌​‌های آزمایشگاهی، معمولا حیوانات آزمایشگاهی را در معرض بعضی امواج با فرکانس‌های رادیویی قرار می‌دهند تا ظهور احتمالی تومور یا سایر دشواری‌ها سلامتی را بررسی کنند. بعلاوه احتمالا که محققان، سلول‌های بدن را در معرض انرژی امواج با فرکانس رادیویی قرار دهند تا تغییراتی را که در سلول‌های سرطانی دیده می‌شود بررسی کنند.

اما هنوز مشخص نیست که چگونه می‌توان یافته‌های این نوع بررسی‌ها را به انسان بسط داد. ولی بررسی‌های آزمایشگاهی یک مزایا بزرگ دارند؛ این که محققان می‌توانند به‌ دقت تمامی عامل موثر در یافته‌ها بررسی‌های خود را کنترل کنند.



مطالعه ​‌انسانی:


در این نوع تحقیق‌ها، اندازه گرفتاری به سرطان در گروهی که به اندازه بیش‌تری در معرض امواج گوشی موبایل قرار گرفته و گروهی که در معرض امواج قرار نگرفته، با هم مقایسه می‌شود. حتی گاهی انجام پذیر است که گروه کنترل شده با میزان ابتلا به سرطان در جمعیت عمومی مقایسه شود.

اما بعضی اوقات تشریح نتایج این نوع بررسی‌ها می‌تواند بسیار مشکل است، بدلیل آن که کنترل زیادی از عامل دیگر که احتمالا بر نتایج بررسی تاثیر بگذارد، مشکل است. در گاهی موارد، هیچ نوع بررسی، مستقیما شاهدی فراهم نکرده که نشان دهد، عاملی سبب وقوع سرطان در فرد می‌شود. از این رو، محققان معمولا، نتایج هر دو نوع بررسی آزمایشگاهی و انسانی را با هم مطالعه می‌کنند.




محصولات فروشگاه سورن:
خرید آی سی موبایل

مطالعه آزمایشگاهی روی حیوانات چه چیزی را نشان می‌دهد؟




امواج با فرکانس رادیویی که از گوشی‌های موبایل بارز می‌شوند، انرژی کافی را برای صدمه رساندن به DNA یا داغ کردن بیش از حد و خطرناک بافت‌های بدن ندارند. بنابراین، روشن نیست که چگونه گوشی‌های موبایل شاید منجر به سرطان شوند. گاهی مطالعه آزمایشگاهی، نشان دادند که امواج الکترومغناطیس در محدوده‌ی طیف فرکانس‌های رادیویی، موجب صدمه به DNA نمی‌شوند.

در همین حال، بعضی محققان گزارش داده‌اند که تابش‌های با فرکانس رادیویی ناشی از گوشی‌های موبایل، اثراتی روی سلول‌های انسان (در ظرف‌های آزمایشگاه) می‌گذارند که شاید به رشد تومور کمک کند. با این وجود، مطالعه‌های متعددی روی موش‌ها انجام گرفته، اما این مطالعه شواهدی برای بروز تومور پیدا نکرده‌اند.





مطالعه آزمایشگاهی روی حیوانات چه چیزی را نشان می‌دهد؟ | فروشگاه سورن



در تحقیق بزرگی که از طریق برنامه ملی سم‌شناسی آمریکا (NTP) انجام گرفت، ۳ هزار موش به مدت ۲ سال (متوسط طول عمر موش که معادل ۷۰ سال متوسط عمر انسان است) مورد بررسی قرار گرفتند. در گزارشی از پیش‌نویس نتایج نهایی این تحقیق که بهمن ۱۳۹۶ منتشر شد، محققان گزارش دادند که بررسی‌های آن‌ها، افزایش تومورهای بافت عصبی شوانوما در موش‌های نری را نشان می‌دهد که در معرض امواج با فرکانس رادیویی قرار گرفتند. با این وجود، مقایسه نتایج‌های این مطالعه با میزان مضرات گوشی موبایل روی انسان مشکل است.

در حقیقت، کل بدن موش‌ها در معرض تابش‌های الکترومغناطیس با فرکانس‌های رادیویی قرار گرفت و همچنین مدت وقتی که نمونه‌های حیوانی در معرض تابش‌ها قرار گرفتند، بیشتر از زمانی بود که بیشتر مردم معمولا صرف استفاده ازگوشی موبایل می‌کنند. مورد دیگر این که موش‌های نری که در این مطالعه، در معرض امواج با فرکانس‌های رادیویی قرار گرفتند، به نسبت دیگر موش‌ها، به دلایلی نامعلوم بیشتر عمر کردند. با این وجود، یافته‌ها این بررسی‌ها به شواهدی اشاره می‌کند که سیگنال‌های گوشی موبایل، شاید به‌طور بالقوه روی سلامتی انسان تاثیر بگذارد.

تحقیق دیگری که بتازگی روی انسان انجام گرفته نیز نشان داده که احتمالا، گوشی‌های موبایل اثرات دیگری بر مغز داشته باشند، هرچند مشخص نیست که این اثرات همگی مضر باشند. این تحقیق نشان می‌دهد، وقتی فرد برای مدتی تا ۵۰ دقیقه با گوشی‌های موبایل مکالمه می‌کند، بافت مغزی در همان سمتی که گوشی را نگه داشته، گلوکز بیش‌تری نسبت به سمت دیگر مصرف می‌کند. گلوکز، قندی است که معمولا مانند سوختِ مغز عمل می‌کند. استفاده از گلوکز در بخش‌های خاصی از مغز، وقتی که از آن استفاده می‌کنیم مانند وقتی که فکر می‌کنیم، صحبت می‌کنیم یا حرکت می‌کنیم، افزایش می‌یابد. ولی هنوز هم تاثیرات افزایش مصرف گلوکز در هنگام استفاده از گوشی موبایل مشخص نیست.



محصولات فروشگاه سورن:
خرید باتری موبایل

مطالعه انجام گرفته روی انسان چه چیزی را نشان می‌دهد؟




چند پژوهش در مورد ارتباط بین استفاده از گوشی موبایل و تومورها انجام گرفته که تمرکز اصلی بیشتر این مطالعه، روی تومورهای مغزی بوده است. در بسیاری از این تحقیق‌ها، شیوه استفاده گوشی موبایل از طریق افراد (توسط روند پاسخ‌دهی به پرسش‌نامه) مبتلا به تومورهای مغزی با افراد دیگر مقایسه شده است. این تحقیق‌ها نتایج متعددی داشتند. ولی در بیشتر مطالعه، گزارش نشده بود که بیماران مبتلا به تومورهای مغزی، بیشتر از دیگران از گوشی استفاده کرده باشند.





مطالعه انجام گرفته روی انسان چه چیزی را نشان می‌دهد؟ فروشگاه سورن استور

اکثر مطالعه رابطه‌ای بین واکنش بدن و دوز (Dose یا میزان تابش دریافتی) را نشان نمی‌دهند که بتواند رابطه‌ مستقیمی بین خطر ابتلا به تومورهای مغزی و افزایش استفاده از گوشی موبایل برقرار کند. در همین حال، در برخی تحقیق‌ها، وجود نوعی ارتباط مشاهده شده است. به‌عنوان مثال، گروهی از محققان در سوئد، افزایش خطر بروز تومور در سمتی از سرِ کاربر که گوشی موبایل قرار داشته است (به‌ویژه در شرایطی که کاربر به میزان ۱۰ سال یا بیشتر، از گوشی موبایل استفاده کرده) را گزارش داده است.

با این حال، مشکل است بدانیم که چه عاملی منجر به این نتایج شده است، بدلیل این که اکثر بررسی‌هایی که توسط گروه‌های تحقیقی دیگر انجام گرفته، چنین نتایجی را نشان نمی‌دهد. علاوه‌بر این، در سال‌های مورد اشاره در این نتایج، آماری از افزایش تومورهای مغزی در سوئد مشاهده نشده است.




محصولات فروشگاه سورن:
خرید تاچ ال سی دی موبایل

مطالعه اینترفون (Interphone Study)




مطالعه اینترفون با حضور ۱۳ کشور، بزرگ‌ترین مطالعه‌ای است که تاکنون در مورد مضرات گوشی موبایل انجام گرفته است. در این تحقیق بزرگ، بیش از ۵ هزار نفر که مبتلا به تومورهای مغزی (گلیوما یا مننژیموم) بودند و گروه مشابه‌ی از افراد سالم، مورد مطالعه قرار گرفتند. روی همرفته، این تحقیق هیچ ارتباطی بین خطر تومور مغزی و تماس‌های مکرر، زمان تماس گوشی یا استفاده از گوشی موبایل برای ۱۰ سال یا بیشتر مشاهده نشد.




مطالعه اینترفون (Interphone Study) | فروشگاه سورن




تخمین زده می‌شود، افزایش خطر بروز گلیوما و مننژیم در ۱۰ درصد از افرادی که از گوشی‌های همراه خود بیشتر استفاده می‌کنند وجود داشته باشد. اما این نتایج نیز تفسیر نشدنی است، بدلیل این که برخی از شرکت‌کنندگانِ در تحقیق، گزارش‌های غیرقابل قبولی در مورد استفاده از گوشی موبایل و سایر مسائل دادند. محققان این مطالعه نیز اعلام کردند که کاستی‌های این مطالعه مانع از نتیجه‌گیری دقیق شده و لذا بررسی‌های بیشتری لازم است.

در قمست دیگری از تحقیق اینترفون، بیش از هزار نفر مبتلا به نورومای آکوستیک (تومور عصب شنوایی) با ۲ هزار نفر دیگر که تومور نداشتند مقایسه شدند. همچون موارد مربوط‌به گلیوما و مننژیموم، ارتباط کلی بین استفاده از گوشی موبایل و نورومای آکوستیک، یافت نشد. در این مورد نیز گمان زده شد که خطر وقوع تومور در ۱۰ درصد افرادی که بیشتر از گوشی‌های موبایل خود استفاده می‌کنند وجود دارد. ولی باز هم تفسیر یافته‌های این مطالعه، مشکل بود.




محصولات فروشگاه سورن:
لوازم تعمیرات نرم افزاری موبایل

مطالعه هم‌گروهی دانمارک




در یک تحقیق بزرگ و بلند مدت، همه دانمارکی‌هایی که بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۵ (حدود ۴۰۰ هزار نفر) اشتراک گوشی موبایل خریداری کردند با افرادی که در همان دوره، اشتراکی خریداری نکرده بودند، مقایسه شدند تا افزایش احتمالی تومورهای مغزی در این دو گروه مورد مطالعه قرار گیرد. تازه‌ترین آپدیت این مطالعه افرادی را تا سال ۲۰۰۷ بررسی کرد. با این وجود، محققان دریافتند که استفاده از گوشی موبایل حتی برای بیشتر از ۱۳ سال، با افزایش خطر تومورهای مغزی، تومورهای غدد بزاقی یا سرطان مرتبط نیست و هیچ ارتباطی با هیچ نوع تومور مغزی نیز پیدا نشد.

این مطالعه که در آن شیوه‌ی استفاده از گوشی موبایل در یک گروه کنترل‌ شده به دقت مطالعه ‌شد، به نظر، قوی‌تر از بررسی‌های شبیه بود. اما این مطالعه نیز معایب خود را داشت. اول این که ملاک این مطالعه داشتن اشتراک گوشی موبایل بود. اما مشخص نشده بود که آیا گاهی این افراد از تلفن‌های خود استفاده می‌کردند یا افرادی که اشتراکی نداشتند، گوشی شخص دیگری را استفاده می‌کردند.


همچنین محدودیت‌های دیگری هم بود، این که چگونه می‌توان یافته‌های این بررسی را به افرادی که امروز از گوشی‌های همراه استفاده می‌کنند، بسط داد. به‌عنوان مثال، زمانی که گوشی‌های موبایل مورد استفاده در زمان این مطالعه، عمر باتری کم‌تری نسبت به گوشی‌های مدرن داشتند، احتمالا نسبت به تلفن‌های امروز کم‌تر مورد استفاده قرار می‌گرفتند.




محصولات فروشگاه سورن:
خرید گوشی موبایل

این مطالعه‌ها چه محدودیت‌هایی داشتند؟




به‌طور مختصر، بیشتر تحقیق‌هایی که روی انسان انجام گرفته‌اند، تا به حال ارتباطی بین استفاده از گوشی موبایل و رشد تومورها پیدا نکرده‌اند. با این وجود، این دست مطالعه‌ها، محدودیت‌های مهمی داشتند که بعید است به بحث تاثیرات احتمالی گوشی موبایل روی سلامتی، پایان دهند. اول، این که این تحقیق‌ها هنوز قادر به مطالعه افراد برای مدت زمان بسیار طولانی نبودند. وقتی که تومورها پس از مواجه با عوامل سرطان‌زای شناخته شده شکل می‌گیرند، گاهی چند دهه طول می‌کشد تا رشد کنند. از آنجایی که گوشی‌های موبایل در بیشتر کشورهای جهان فقط برای حدود ۲۵ سال است که مورد استفاده قرار می‌گیرند، امکان بررسی اثرات سلامتی در آینده، امکان‌پذیر نیست.

مورد بعدی این که نحوه استفاده از گوشی موبایل به‌طور مداوم در حال تغییر است. بیشتر افراد ازگوشی‌های موبایل خود بسیار بیشتر از ۱۰ سال گذشته استفاده می‌کنند و نحوه استفاده از گوشی نیز نسبت به گذشته بسیار متفاوت است. به همین جهت، بسیار مشکل است که نتایج تحقیق‌هایی که سال‌ها قبل انجام گرفتند را به امروز بسط دهیم.سوم، گاهی تحقیق‌هایی که تابه حال منتشر شده‌اند، تنها روی بزرگسالان متمرکز بودند. هیچ نوع مطالعه‌ای به‌طور مستقیم شواهدی از عوامل سرطان‌زا پیدا نکرده است

با این وجود، یکی از مطالعه موردی که در خصوص کودکان و نوجوانان انجام گرفت، پیوند چشمگیری بین استفاده از گوشی موبایل و تومورهای مغزی پیدا نکرد.با این وجود، بخش کوچکی از این تحقیق تنها به‌دنبال یافتن خطرات متوسط بود. استفاده از گوشی موبایل در حال حاضر حتی در میان کودکان نیز توسعه یافته است. شاید در صورت وجود مضرات آن برای سلامتی فرد، علائم آن در کودکان واضح‌تر باشد. چرا که شاید بدن کودکان بیشتر به انرژی امواج با فرکانس‌های رادیویی حساس باشد، یا آن که عمق نفوذ موج در بدن کودکان بیشتر از بزرگسالان باشد.

سر انجام مطالعه استفاده از گوشی موبایل در بیشتر تحقیق‌ها خام بوده است. گاهی تحقیق‌های موردی، به خاطرات فرد در مورد استفاده از گوشی موبایل متکی بوده‌اند. در این نوع تحقیق‌ها، احتمالا تشخیص ارتباط بین احتمال سرطان و قرار گرفتن در معرض امواج با فرکانس‌های رادیویی بسیار مشکل باشد. افراد مبتلا به سرطان اغلب به‌دنبال یک دلیل احتمالی برای بیماری خود هستند، به گونه‌ای که احتمالا گاهی‌اوقات (حتی ناخودآگاه) استفاده از گوشی را گوناگون از افرادی که سرطان ندارند، به یاد بیاورند.

درباره این محدودیت‌ها، مهم است که خطرات ممکن است استفاده از گوشی موبایل در آینده با استفاده از روش‌های قوی‌تری به‌خصوص در کودکان و استفاده طولانی‌مدت آن بررسی شود.



آیا گوشی‌های موبایل باعث بروز دیگر مشکلات سلامتی نیز می‌شوند؟




چندین مورد دیگر از ناگواری‌ها احتمالی گوشی موبایل برای سلامتی فرد مورد بحث است. یکی از این ناگواری‌ می‌تواند، احتمال تداخل امواج با فرکانس رادیویی با دستگاه‌های پزشکی همراه بیماران خاص، مانند دستگاه‌های تنظیم ضربان قلب (Pacemaker) باشد. اما سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) اعلام کرد که گوشی‌های موبایل نباید خطر بزرگی را برای بیشتر قریب به اتفاق مصرف‌کنندگان دستگاه‌های تنظیم ضربان قلب به‌وجود بیاورند.

با این وجود، افرادی که از این دستگاه‌ها استفاده می‌کنند لازم است موارد احتیاطی ساده‌ای را برای مطمئن از عدم تداخل دستگاه با گوشی موبایل انجام دهند. به‌عنوان مثال، از قرار دادن گوشی موبایل در جیب جلوی پیراهن نزدیک به دستگاه تنظیم‌کننده، اجتناب کنند. در موردی دیگر، کاهش کیفیت اسپرم در مردان طی چند دهه گذشته مشاهده شده است. اما تحقیق‌هایی که روی تاثیر تابش‌های گوشی موبایل بر باروری مردان انجام گرفته، نتایج متناقضی در برداشته‌اند.


تاکنون، اثرات تابش الکترومغناطیس با فرکانس‌های رادیویی روی دستگاه تولید مثل مورد بحث و جدل است. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۲، نتایج تحقیق‌های متعدد روی هم نشان داد که تابش‌های الکترومغناطیس سبب کاهش تعداد و تحرک اسپرم و افزایش استرس اکسیداتیو می‌شود. با این وجود، مطالعه‌ای که روی ۱۵۳ مرد در کلینیک باروری دانشگاه بوستون ماساچوست نیز انجام گرفت، نشان داد که استفاده از گوشی موبایل و حتی قرار دادن آن در جیب شلوار، با کیفیت اسپرم ارتباطی ندارد.


بعضی از کاربران گوشی‌های همراه و دستگاه‌های مشابه گزارش دادند که علائم خاصی را در طی و بعد از استفاده از این دستگاه‌ها تجربه می‌کنند. با این وجود، تحقیق‌های انجام‌ گرفته ارتباطی بین این علائم و قرار گرفتن در معرض تابش‌های الکترومغناطیس پیدا نکرده‌اند. براساس گزارش مؤسسه‌ی ملی سرطان آمریکا، دو تحقیق کوچکی که درباره‌ی تاثیرات تشعشعات گوشی موبایل انجام گرفته نیز نتایج متناقضی را نشان دادند.



محصولات فروشگاه سورن:
تجهیزات تعمیرات سخت افزاری موبایل

نظر سازمان‌های معتبر چیست؟




در حال حاضر چندین سازمان بین‌المللی وجود دارند که عوامل سرطان‌زا و مواد مختلف محیطی را بررسی می‌کنند. براساس شواهد موجود، برخی از این سازمان‌ها، خطر بالقوه ابتلا به سرطان مرتبط به تلفن‌های همراه و امواج فرکانس رادیویی را ارزیابی کرده‌اند. به‌طور کلی، تمامی این سازمان‌ها موافقند که شواهد موجود برای استخراج ارتباط احتمالی بین سرطان و تلفن همراه محدود است و پژوهش‌های بیشتری برای بررسی اثرات، در دراز مدت لازم است.

آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC)، بخشی از سازمان بهداشت جهانی (WHO) محسوب می‌شود که هدف اصلی‌‌اش شناسایی علل سرطان است. این آژانس براساس شواهد محدودی از افزایش احتمال بروز تومور در کاربران تلفن همراه؛ امواج با فرکانس رادیویی را در دسته عوامل «با امکان سرطان‌زایی» قرار داده است.






سایر سازمان‌هایی که عامل سرطان‌زا را دسته‌بندی می‌کنند، از جمله آژانس حفاظت از محیط زیست آمریکا (EPA) و برنامه ملی سم‌شناسی آمریکا (NTP) به‌طور رسمی گوشی موبایل را به‌عنوان عوامل سرطان‌زا دسته‌بندی نکرده‌اند. با این‌ وجود، تعدادی از سازمان سایر در مورد خطرات احتمالی هشدار داده‌اند. اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) که ایمنی دستگاه‌های ساطع‌کننده تشعشع مانند گوشی‌های موبایل در ایالات متحده را بررسی می‌کند، اعلام کرد که بیشتر تحقیق‌های منتشر شده، نتوانسته‌اند ارتباطی بین قرار گرفتن در معرض امواج با فرکانس رادیو و مضرات آن برای سلامتی انسان پیدا کنند. کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا (FCC) نیز اعلام کرده است که شواهد علمی و معتبری وجود ندارد که ثابت کند استفاده از گوشی بی‌سیم می‌تواند منجر به سرطان یا انواع دیگر مشکلات از جمله سردرد، سرگیجه یا از دست دادن حافظه شود.

با این‌ وجود، سازمان‌های متعدد در ایالات متحده و دیگر کشورها، ارتباطِ اثرات احتمالی سلامتی را با استفاده از گوشی‌های بی‌سیم بررسی می‌کنند. سازمان مدیریت و پیش‌گیری بیماری آمریکا (CDC) نیز گفته است که تاکنون، شواهد علمی برای ارتباط بین مشکلات سلامتی و استفاده از گوشی موبایل در اختیار ندارد. پژوهش‌های علمی در حال انجام است تا مضرات گوشی موبایل برای سلامتی را مشخص کند.





مؤسسه ملی علوم بهداشت محیط زیست آمریکا (NIEHS) که تحقیق‌هایی در خصوص مضرات احتمالی گوشی موبایل انجام می‌دهد نیز گفته که شواهد علمی کنونی به‌طور قطع ارتباط استفاده گوشی موبایل با هرگونه مشکلات سلامتی را نشان نمی‌دهد. از این جهت، به تحقیق‌های بیش‌تری نیاز است.

همان‌گونه که قبلا گفتیم، در حال حاضر هیچ شواهدی مبنی بر مضر بودن گوشی‌های موبایل پیدا نشده، اما خطرات و عواقب طولانی‌مدت آن هنوز نامشخص است. به این جهت، اگر هنوز نگرانید، می‌توانید پرتوگیری یا میزان مواجه با امواج فرکانس رادیویی را به راه‌های زیر کاهش دهید:


  • موقع خرید تلفن همراه، یک مدل گوشی که میزان نرخ جذب ویژه (SAR) کمتری داشته باشد انتخاب کنید.
  • نرخ جذب ویژه، میزان جذب امواج فرکانس‌هایی رادیویی از طریق بافت‌های زنده بدن است و بر حسب وات بر کیلوگرم اندازه‌گیری می‌شود.
  • بالاترین نرخ جذب ویژه مجاز در ایالات متحده، ۱٫۶ وات به‌ازای هر کیلوگرم از وزن بدن است.
  • این مقدار در اروپا، ۲ وات بر کیلوگرم از وزن بدن است.
  • در کشورمان ایران، همان ۱٫۶ وات بر کیلوگرم به‌عنوان استاندارد ملی پذیرفته شده است.
  • وقتی در منزل یا اداره و محل کار هستید، و تلفن ثابت در آن محل وجود دارد، برای تماس‌های تلفنی خود، از گوشی موبایل استفاده نکنید.
  • مکالمات خود با گوشی موبایل را تا حد امکان کوتاه کنید.
  • تا حد ممکن از هندزفری استفاده کنید.
  • پیشنهاد می‌شود از هندزفری‌های بی‌سیم با فناوری بلوتوث، به‌ویژه هندزفری‌های گردنی، استفاده نکنید.
  • گوشی موبایل خود را وقتی که روشن است، نزدیک به بدن خود (جیب شلوار یا پیراهن، بازوبند، روسری،... )، به‌ویژه سر، قلب و اندام خصوصی قرار ندهید.

نظرات
ارسال نظر

مقالات مرتبط